مدح و مناجات با حضرت سجاد امام زین العابدین علیهالسلام
گرچه تا غارت این باغ نماندهست بسی بوی گل میرسد از خیمۀ خاموش کسی چه شکوهیست در این خیمه که صد قافله دل مینـوازنـد به امـیـد رسیدن، جرسی... ای صفای سحری جمع به پیـشـانی تو! باد پـائـیم و به گـردت نرسیدهست کسی چه صمیمیست خدایی که تو یادم دادی! لطف محض است اگر نیست جز او دادرسی باز شب آمد و من ماندم و این گریه و نیست جز ابـوحـمـزۀ طـوفـانـی تـو هـمنـفـسی |